Երկաթուղու գործունեությունը ազդում էր նաև քաղաքի մշակութային ընկալման վրա։ Այն խորհրդանշում էր զարգացող, կազմակերպված և ապագային ուղղված քաղաք, որտեղ երեխաներին վստահվում էին պատասխանատու դերեր։ Այդ կերպ մանկական երկաթուղին դուրս էր գալիս պարզապես ժամանցի սահմաններից և ընկալվում որպես քաղաքային մշակույթի բաղադրիչ։
Ժամանակի ընթացքում այն ամրագրվեց երևանցիների հավաքական հիշողության մեջ։ Թեև այսօր երկաթուղին չի գործում իր նախկին ծավալով, նրա դերը շարունակում է գնահատվել ոչ միայն ֆիզիկական գոյությամբ, այլ նաև որպես քաղաքի անցյալ փորձառության կարևոր հատված։