Ամենածանր օրերը շատ լավ եմ հիշում․ ուղղակի ցնորքների մեջ էի, եղունգներս էի կրծում ու տագնապած սպասում էի, թե երբ էի լսելու դռան թակոցի ձայնն ու տեսնելու պարտքատերերիս։ Ահա այսպիսի մեկնաբանություն է տալիս մեր զրուցակիցը, որի անունն իր ցանկությամբ չենք նշում։ Նա 35 ամյա տղամարդ է, որն արդեն 5 տարուց ավելի է, ինչ պայքարում է խաղամոլության դեմ։
«Ես խաղում էի, մինչդեռ ընտանիքս փլվում էր»․ ինչպես փոփոխվեց խաղամոլ տղամարդու կյանքը
«Ու լսեցի դռան զանգի ձայնը, գիտեի, որ կյանքիս վերջին րոպեներն էի ապրում, բայց, երբ նա եկավ ներս, ես ներկայացրի իրավիճակը․․․ես անկեղծ խոսեցի նրա հետ, պատմեցի, ցույց տվեցի Նոյիս օրորոցը, ասեցի՝ մի քանի ժամ առաջ կինս վերցրեց տղայիս ու փախավ տնից, իսկ ես հիմա մենակ եմ»։
«Հիշում եմ՝ գոռում էր, դողում, խբում էր ինձ, ասում էր՝ հիմար է եղել, որ չի նկատել՝ ինչ խնդրի առաջ է եղել ամուսինն ամիսներ շարունակ։ Ու երեխային վերցրեց․․․դուրս վազեց․․․իսկ ես չէի կարողանում նույնիսկ կներես ասել։ Դե պարտքերս գրեթե 30 մլն դրամի էին հասել․․․»։