Հայաստանը, որտեղ հաշվառված է շուրջ
191,827 հաշմանդամություն ունեցող անձ, երկար ժամանակ կառչած էր սպասարկման «
բժշկական մոդելին»: Այս համակարգում հաշմանդամությունը դիտվում էր որպես «հիվանդություն», որը պետք է բուժել, իսկ անհատին՝ մեկուսացնել տանը կամ հատուկ հաստատություններում:
Սակայն
2023 թվականից Հայաստանը սկսեց անցում կատարել Ֆունկցիոնալության գնահատման նոր համակարգին, որը հիմնված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) չափանիշների վրա: Սա այլևս միայն բժշկական ախտորոշում չէ, այլ նաև գնահատում է, թե ինչպես է մարդը մասնակցում հասարակական կյանքին և ինչպիսի միջավայրային
արգելքների է բախվում:
Չնայած այս բարեփոխումներին, ճանապարհը հարթ չէ: Ինչպես նշվում է «Հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրավունքների մասին ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի իրականացման վերաբերյալ Հայաստանում
ստվերային զեկույցի» մեջ, «Հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրավունքների օրակարգ» ՀԿ-ն դատական հայց է ներկայացրել ընդդեմ Նախարարության՝ պահանջելով հրապարակել այն «գաղտնի ալգորիթմը», որով որոշվում է մարդու ֆունկցիոնալության աստիճանը: «Առանց թափանցիկության՝ բարեփոխումը մնում է ընդամենը թվային պատյան»,- նշում են իրավապաշտպանները: