«Ես կարծում եմ, որ «Մարգարա» սահմանային անցակետը պետք է բացվի, բայց մինչև այդ մենք՝ որպես պետություն ու ժողովուրդ, պիտի պատրաստ լինենք։ Պատրաստ լինենք թե՛ անվտանգային, թե՛ հոգեբանական առումով։ Շատ կարևոր է, որ սա չընկալվի որպես նվեր Թուրքիայի կողմից։ Մենք իրավունք չունենք ուրանալու Ցեղասպանությունը․ դա ամոթ է։
Ինչպես նաև չենք կարող մոռանալ մեր զոհերին։ Իմ աշակերտներից էլ կան զոհեր…» – ասում է նա, ապա լռում է, հայացքը ուղղելով պատուհանից դուրս՝ դեպի իրենց տան մոտ գտնվող այգին, որտեղ Մարգարայի զոհերի հուշահամալիրն է։
«Ահա այնտեղ է մեր պատմությունը, մեր ցավը, մեր հիշողությունը»,- հավելում է Կիմա Կարապետյանը։

« Մենք պարտավոր ենք ճիշտ կրթել մեր սերունդներին, ձևավորել նրանց մտածողությունը ու արժեհամակարգը։ Իմ խորին համոզմամբ՝ ամեն ինչ սկսվում է դպրոցից։ Եթե ուզում ենք ունենալ հզոր պետություն, պետք է առաջին հերթին հզորացնենք մեր դպրոցը։ Ես հաճախ եմ հիշում Միջնաբերդ գրքից մի միտք․ «Վատ է, երբ սիրտը հաղթում է հոգուն։ Վատ է, երբ զգացմունքը հաղթում է ոգուն»։ Կարծում եմ՝ մենք հենց այս տրամաբանությամբ պետք է առաջ շարժվենք»։ -ասում է տիկին Կարապետյանը:

2020–2025 թվականներին Թուրքիայից Հայաստան ներմուծումների դինամիկան կրել է կտրուկ փոփոխություններ։

2021 թվականին գրանցվել է զգալի անկում, որը պայմանավորված էր թուրքական ապրանքների ներմուծման ժամանակավոր արգելքով։

Սակայն արդեն 2022 թվականից սկսած՝ ներմուծումները արագ վերականգնվել են՝ հասնելով և նույնիսկ գերազանցելով նախորդ տարիների մակարդակը։
2023–2025 թվականներին նկատվում է կայուն աճ՝ հասնելով մոտ 350 միլիոն ԱՄՆ դոլարի։

Հարկ է նշել, որ ներմուծումների մի զգալի մասը իրականացվում է ոչ թե ուղիղ՝ Թուրքիայից, այլ երրորդ երկրների միջնորդությամբ։ Այս հանգամանքը պայմանավորված է ինչպես քաղաքական սահմանափակումներով, այնպես էլ առևտրային լոգիստիկ շղթաների առանձնահատկություններով, ինչի արդյունքում պաշտոնական վիճակագրությունը կարող է ամբողջությամբ չարտացոլել թուրքական ծագման ապրանքների իրական ներհոսքի ծավալները։