Առաջին հնարավոր ուղղությունը կրթական բաղադրիչի վերականգնումն է։
Երկաթուղին կարող էր կրկին գործել որպես ոչ ֆորմալ կրթության հարթակ՝
համագործակցելով դպրոցների, տեխնիկական քոլեջների և մասնագիտական
ուսումնական կենտրոնների հետ։ Այստեղ երեխաները կարող էին ծանոթանալ
ինժեներական մտածողությանը, տրանսպորտային համակարգերի աշխատանքին
և անվտանգության կանոններին՝ ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։

Երկրորդ սցենարը վերաբերում է հանրային տարածքի վերակենդանացմանը։
Վերակառուցված երկաթուղին կարող էր դառնալ կանաչ գոտու ակտիվ
բաղադրիչ՝ միացնելով զբոսայգին, մշակութային միջոցառումները և ընտանեկան
ժամանցը։ Այս դեպքում այն կգործեր ոչ միայն որպես տրանսպորտային օբյեկտ,
այլ որպես քաղաքային հանգստի կենտրոն։

Երկրորդ սցենարը վերաբերում է հանրային տարածքի վերակենդանացմանը։
Վերակառուցված երկաթուղին կարող էր դառնալ կանաչ գոտու ակտիվ
բաղադրիչ՝ միացնելով զբոսայգին, մշակութային միջոցառումները և ընտանեկան
ժամանցը։ Այս դեպքում այն կգործեր ոչ միայն որպես տրանսպորտային օբյեկտ,
այլ որպես քաղաքային հանգստի կենտրոն։

Վերակառուցման դեպքում հնարավոր է նաև ներառականության ապահովումը։
Ժամանակակից մոտեցումները թույլ կտային երկաթուղին հարմարեցնել տարբեր
տարիքային և ֆիզիկական հնարավորություններ ունեցող այցելուների համար՝
այն դարձնելով բաց և հասանելի բոլորի համար։