Նա չի ծնվել հնարավորություններով լի միջավայրում։ Սակայն մանկուց նրա կյանքում կար մի անփոփոխ արժեք՝ կրթությունը։ Դպրոցական տարիներին ուսումը նրա համար պարտականություն չէր, այլ հնարավորություն՝ հասկանալու աշխարհը և գտնելու իր տեղը դրա մեջ։ Այդ տարիներին ձևավորվեց համոզմունք, որ միայն գիտելիքն է կարող իրական փոփոխություն բերել կնոջ կյանքում։

Կրթությունը հնարավորություն է տալիս մարդկանց։ Այն զարգացնում է քննադատական մտածողությունը և բացում է նոր հնարավորություններ։ Դա օգնեց կնոջը դառնալ համալսարանի ղեկավար, ինչը նպաստեց հասարակության զարգացմանը։

Գիտական գործունեությունը պահանջում էր տարիների համբերություն և հետևողական աշխատանք։ Նա շարունակեց ուսումը, ներգրավվեց գիտահետազոտական գործընթացներում և երբեք չհրաժարվեց իր նպատակից՝ դառնալ գիտության ոլորտում կայացած մասնագետ։ Նրա պատմությունը վկայում է, որ հաջողությունը պատահականություն չէ, այլ գիտակցված աշխատանքի արդյունք։
«Կրթությունը միակ ուժն է, որը ժամանակի ընթացքում միայն աճում է»

Գոհար Ալեքսանյան

Մելինե Հայրիյան