

Հայաստանում էլեկտրոնային առևտուրը կարգավորվում է գործող իրավական դաշտով, ի տարբերություն մի շարք երկրների, որտեղ ոլորտը դեռևս լիարժեք կարգավորված չէ կամ գտնվում է զարգացման սկզբնական փուլում։ ՀՀ-ում ընդունված են համապատասխան օրենքներ և նորմատիվ ակտեր, որոնք ուղղված են առցանց առևտրի թափանցիկության ապահովմանը, սպառողների իրավունքների պաշտպանությանը և մրցակցային միջավայրի ձևավորմանը։
Միևնույն ժամանակ, կան նաև երկրներ, որտեղ կարգավորումները ավելի խիստ են և ընդգրկում են էլեկտրոնային առևտրի գրեթե բոլոր ասպեկտները, ինչը ևս ցույց է տալիս ոլորտի կարգավորման տարբեր մակարդակները։ Այնուամենայնիվ, ոլորտի ակտիվ զարգացումը ցույց է տալիս, որ առկա են ինչպես արդյունավետ գործող մեխանիզմներ, այնպես էլ որոշ բացեր, որոնք դեռևս լիարժեք կարգավորված չեն։
Այս առումով կարևոր է ընդհանուր գնահատել ոլորտի տարբեր բաղադրիչները՝ հասկանալու, թե որ ուղղություններում է իրավիճակը բավարար մակարդակի վրա, և որտեղ են առկա թերություններ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ շուկայի զարգացման վրա։
Ստորև ՀՀ և ԵԱՏՄ այլ երկրների էլեկտրոնային առևտուրը կարգավորող օրենքների համեմատական աղյուսակն է։

Էլեկտրոնային առևտուրը միաժամանակ ստեղծում է ինչպես նոր հնարավորություններ, այնպես էլ որոշակի ռիսկեր։ Այն հնարավորություն է տալիս արագ, հարմար և առանց սահմանների գնումներ կատարել, սակայն դրա հետ մեկտեղ առաջացնում է նաև տվյալների անվտանգության, խարդախությունների և ոչ վստահելի հարթակների հետ կապված խնդիրներ։
Այս պայմաններում կարևոր է ոչ թե հրաժարվել էլեկտրոնային առևտրից, այլ ձևավորել ճիշտ և տեղեկացված վարքագիծ՝ հասկանալով հնարավոր վտանգները և կարողանալով խուսափել դրանցից։ Գիտակցված մոտեցման դեպքում առցանց գնումները կարող են լինել ոչ միայն հարմար, այլև անվտանգ և արդյունավետ, եթե գնորդները հետևեն որոշ կանոնների: