Ապարանի «Ախթամար» ակադեմիան փոքր օրինակ է, բայց մեծ պատմություն։
Այն ցույց է տալիս, որ նույնիսկ սահմանափակ պայմաններում հնարավոր է ստեղծել արժեքավոր նախաձեռնություն, եթե կա հավատ և նվիրվածություն։
«Մենք երեխաներին տալիս ենք ամենակարևորը՝ երազելու հնարավորություն»։
Մարզային սպորտը Հայաստանում ունի ոչ միայն խնդիրներ, այլև մեծ ներուժ։ Եվ այդ ներուժը տեսանելի դարձնելու համար անհրաժեշտ է ոչ միայն աշխատանք դաշտում, այլև ուշադրություն՝ դաշտից դուրս։

Էգգի պատմությունը յուրահատուկ է․ նա իր մարզական ուղին սկսել է Արևմտյան Աֆրիկայում դեռևս հինգ տարեկանում, իսկ այսօր նոր մարտահրավեր է գտել հայկական ֆուտբոլային միջավայրում։ Նրա համար ֆուտբոլը միայն մասնագիտություն չէ, այլ նաև խաղաղության և երջանկության աղբյուր, որը օգնում է հաղթահարել նոր միջավայրին հարմարվելու դժվարությունները։ Հայաստան գալու հիմնական նպատակը եղել է նոր փորձառություն ձեռք բերելը։ Նա նշում է, որ հայկական ֆուտբոլը զգալիորեն տարբերվում է իր հայրենի երկրի խաղաոճից, ինչը սկզբնական շրջանում լուրջ մարտահրավեր էր, սակայն ժամանակի ընթացքում կարողացել է հարմարվել նոր պայմաններին։ Չնայած թիմում նրան ցուցաբերվող ջերմ և աջակցող վերաբերմունքին՝ նա բախվում է նաև լեզվական խոչընդոտների։ Թեև կա փոխադարձ ցանկություն հաղորդակցվելու, լեզվի չիմացությունը երբեմն դժվարացնում է լիարժեք փոխըմբռնումը։ Այնուամենայնիվ, նա ընդգծում է, որ իրեն շատ ընդունված և գնահատված է զգում թիմում։