Ռուսական «ռելոկացիա»․ Քաղաքացիական պարտությունից դեպի երևանյան ակտիվիզմ
2022 թվականի փետրվարը Երևանի համար դարձավ աննախադեպ միգրացիոն ալիքի սկիզբ։ Ռուսաստանի ներխուժումն Ուկրաինա բերեց ռուս քաղաքացիների զանգվածային ներհոսք՝ միայն այդ տարի արձանագրելով ավելի քան 1,1 միլիոն մուտք։
Ուրբանիստ Մարիա Գունկոն նկատում է, որ այս միգրանտները Երևանը չեն համեմատում Ռուսաստանի քաղաքների հետ։ «Նրանք ցանկանում էին ստեղծել վայրեր, որտեղ կլիներ Բերլինի շունչը, այլ ոչ թե Մոսկվայի»։ Այդ «բերլինյան վայբը» այսօր տեսանելի է կենտրոնի բազմաթիվ նոր սրճարաններում և մշակութային հարթակներում:
Քաղաքը ավելի հաճելի է դառնում, երբ մարդիկ սկսում են հոգ տանել իրենց շրջապատի մասին։ Հենց այդ գաղափարով էլ Կանաչ Կանաչ կազմակերպությունը պարբերաբար կազմակերպում է մաքրության և բնապահպանական հավաքներ, որտեղ տարբեր մարդիկ միասին անում են մի պարզ, բայց կարևոր գործ՝ մաքուր պահում մեր միջավայրը։
Այս հավաքները միայն աղբ հավաքելու մասին չեն։ Դրանք մարդկանց միավորելու, նոր ծանոթություններ ստեղծելու և քաղաքին փոքր, բայց իրական փոփոխություն բերելու մասին են։ Յուրաքանչյուր մասնակցություն փոքր քայլ է դեպի ավելի կանաչ ու հոգատար միջավայր։
Կարինան Երևանում չի սահմանափակվել միայն ապրելով։ Նա ներգրավվել է քաղաքային ակտիվիզմի մեջ՝ դառնալով «Կանաչ Երևան» նախաձեռնության համահիմնադիրը։
Երբ 2023-ին քաղաքում սկսվեցին զանգվածային ծառահատումները, հենց նրա նման մարդիկ դուրս եկան փողոց։ Ըստ Կարինայի՝ ռուսական քաղաքացիական հասարակությունը իր հայրենիքում «պարտություն կրեց», և հիմա նրանք փորձում են օգտակար լինել Երևանին:
Կարինա Բալայանը, որը ծնվել և մեծացել է Մոսկվայում, իրեն համարում է այս ալիքի մի մասը։ Նրա ընտանեկան պատմությունը տեղահանությունների շղթա է․ պապը ծնվել է Արցախում, ծնողները փախել են Բաքվի ջարդերից, իսկ հիմա ինքն է դարձել «ռելոկանտ», տեղափոխվելով Մոսկվայից 2022 թվականին։ «Տունն այնտեղ է, որտեղ քո սիրելի մարդիկ են»,- ասում է նա։
Կարծում եմ՝ միգրացիան լավ բան է, որովհետև այն հասարակությանը դարձնում է ավելի բազմազան և հարստացնում է տարբեր մշակույթների շփման միջոցով։
Օրինակ՝ ես շատ դրական եմ վերաբերվում Հնդկաստանից միգրացիային։ Երբ առաջանում են քսենոֆոբ տրամադրություններ, կարծում եմ՝ դա միգրանտների մեղքը չէ, այլ հասարակության անկարողությունը՝ ստեղծելու պայմաններ, որ և՛ տեղացիներին, և՛ նորեկներին հարմար լինի։
Ռուսաստանից միգրացիան, իմ կարծիքով, բերեց որոշակի գումարներ և բիզնեսներ։ Դա որոշ չափով խթանեց քաղաքային տնտեսությունը։ Երևում է՝ սրճարաններ բացվեցին, հետո մի մասը փակվեցին։ Բայց ընդհանուր տնտեսական շարժ նկատվում է, իսկ հնդիկ միգրանտները նույնպես, կարծում եմ, նպաստում են տնտեսությանը։ Շատ կուզեի, որ նրանք կարողանան ինտեգրվել, և աշխատանքի պայմանները բարելավվեն թե՛ տեղացիների, թե՛ եկածների համար։
Աշխատանք գտնելը, կարծում եմ, դժվար է, որովհետև գրեթե ամենուր պետք է հայերեն իմանալ։ - նշում է Կարինան
Օրինակ՝ ես շատ դրական եմ վերաբերվում Հնդկաստանից միգրացիային։ Երբ առաջանում են քսենոֆոբ տրամադրություններ, կարծում եմ՝ դա միգրանտների մեղքը չէ, այլ հասարակության անկարողությունը՝ ստեղծելու պայմաններ, որ և՛ տեղացիներին, և՛ նորեկներին հարմար լինի։
Ռուսաստանից միգրացիան, իմ կարծիքով, բերեց որոշակի գումարներ և բիզնեսներ։ Դա որոշ չափով խթանեց քաղաքային տնտեսությունը։ Երևում է՝ սրճարաններ բացվեցին, հետո մի մասը փակվեցին։ Բայց ընդհանուր տնտեսական շարժ նկատվում է, իսկ հնդիկ միգրանտները նույնպես, կարծում եմ, նպաստում են տնտեսությանը։ Շատ կուզեի, որ նրանք կարողանան ինտեգրվել, և աշխատանքի պայմանները բարելավվեն թե՛ տեղացիների, թե՛ եկածների համար։
Աշխատանք գտնելը, կարծում եմ, դժվար է, որովհետև գրեթե ամենուր պետք է հայերեն իմանալ։ - նշում է Կարինան