Խաբեություն, աշխատանք, հույս․
հնդիկները Երևանում

Եթե ռուսաստանցիների համար Երևանը ինտելեկտուալ ապաստան է, ապա հազարավոր հնդիկների համար այն հաճախ դառնում է դաժան փորձություն։ Հնդկաստանի քաղաքացիների սահմանահատումների թիվը 2023-ին հասել է շուրջ 57,000-ի։ Նրանցից շատերը, ինչպես 23-ամյա Ռահուլ /անունը փոփոխված է/, այստեղ են հայտնվել խաբեությամբ։

«Անկյուն, որտեղ տունն է հիշվում»

Ռաֆո Հասանը Երևանում հիմնել է իր խանութը՝ «Կարմիր պղպեղ սուպերմարկետը»։ Այստեղ նա բերել է այն համեմունքները, որոնք կապում են մարդկանց իրենց հայրենիքի հետ։ Նրա խոսքով՝ այստեղ կարելի է գտնել գրեթե ամեն հնդկական համ։ Խանութը բացելու հիմնական նպատակը եղել է ոչ միայն վաճառքը, այլ նաև այն, որ հնդիկները Երևանում կարողանան գտնել իրենց ծանոթ բույրերն ու համերը և մի պահ զգալ իրենց ավելի մոտ տանը։
Հայաստանը նոր սկիզբ՝ հնդիկ գինեգործի պատմությունը
Լոբհանա Ալահեի պատմությունը, ով 2019-ին եկել էր գինեգործություն սովորելու։ Նրա համար Երևանը դարձել է «ուսուցիչ»։ «Երևանում ես սովորեցի, որ կարելի է կյանքը ապրել հանգիստ, շտապելու անհրաժեշտություն չկա»,- ասում է նա։ 2020 թվականի պատերազմը շատերի համար հեռանալու ազդակ էր, բայց Լոբհանան հակառակն արեց․ նա հողատարածք գնեց Արմավիրում և հիմնեց «Yoke Wines» բրենդը։ Նա նկատում է, որ պատերազմից հետո հայերը դարձել են ավելի «բաց և գլոբալ մտածողությամբ»։ Նրա խորհուրդը հայ երիտասարդներին մեկն է․ «Մի՛ կառչեք անցյալի ցավից, բացվեք աշխարհի առաջ»։

Երևանում գործում է «Մեխակ» հնդկական ռեստորանը։ Այստեղ օդում մշտապես զգացվում են համեմունքների բույրերը, իսկ խոհանոցից դուրս եկող ուտեստները ներկայացնում են հնդկական ավանդական համերը։ Ռեստորանը ստեղծվել է որպես փոքր վայր, որտեղ մարդիկ կարող են ծանոթանալ հնդկական խոհանոցին և մի պահ զգալ այդ մշակույթը՝ Երևանի կենտրոնում։ Ռեստորանը գործում է 2015 թվականից: